Tinne Vanwezel
Berkenlaan 57, 1850 Grimbergen

BTW 0743.620.806

 

Weazly-pictures-wit-4000px_edited.png

info@weazlypictures.be
0471/41.15.83
 

© 2023 by The Mountain Man. Proudly created with Wix.com

Rudy maakt het Prinsenbos onveilig!

19/11/2019

 

De Rudy!

Mensen van Grimbergen kennen hem wel: de rosse kater die overal in het dorp opduikt. Regelmatig zie je hem opduiken in de facebook-groep 'Ge zijt van Grimbergen, als...', waar hij een frietje meepikt aan het frituur, klanten begroet bij de bakker, een rondje meeloopt in het Prinsenbos of kinderen bezighoudt op de speelplaats. Bovendien supportert hij tijdens het voetbal of beslist hij het centrum als eens te verlaten en zit hij gewoonweg 3km verderop in Strombeek waar hij op bezoek gaat bij het zwembad of het zwerfkattenproject Het Kattenkabinet. In de brasserie is hij al naar buiten gewezen, nadat hij iets te enthousiast besloot mee te eten aan tafel met de gasten. Oeps! Het is dan ook geen verrassing dat deze sociale kerel tegenwoordig z'n eigen facebook-groep heeft: 'Rudy, Onze BGP' (lees: Bekende Grimbergse Poes).


Ondanks dat ik zelf in Grimbergen woon, kom ik niet zo vaak in het centrum en had ik nog niet de eer om Rudy te ontmoeten. Hoog tijd dus om een 'date' te regelen. Van z'n 'bazeke' mocht ik zeker eens langskomen om wat foto's van de kerel te schieten en dus trok ik op een zondagmiddag richting 'huize Rudy'. Rudy, die niet blij was dat hij die ochtend nog niet naar buiten was mogen gaan, vertrok onmiddellijk richting bos, samen met bazeke, zoon en ikzelf. Klaar voor nieuwe avonturen!

 

 

Eens in het bos was Rudy niet 100% op z'n gemak. Zondagmiddag zijn er uiteraard veel mensen die hun hond uitlaten en blijkbaar is onze BGP niet zo'n fan van 'man's best friend'. Wie neemt hem dat kwalijk? Bovendien was er een voetbalmatch aan de gang en werd er volop getrommeld. En dan ook nog eens een onbekende met een groot machien dat voordurend zit te klikken!
Maar al bij al was Rudy geweldig! Hij nam het initiatief: het is dan ook een kat, hé... En wij volgden hem tussen de bomen. Dan ging hij eens daar zitten - 'klik-klik-klik' - dan weer enkele meters verder - opnieuw 'klik-klik-klik'. Op een stronk, tussen de blaadjes, hoog in de boom. Het leek wel dat hij zelf aan het meedenken was: wat zou nog een leuke foto opleveren?


Nadat bazeke en zoon me met de rosse schone alleen hadden gelaten nam hij me nog even verder mee op pad. Soms verdween hij uit het zicht, maar na het roepen van z'n naam kwam hij alweer enthousiast aangelopen. Tot hij er genoeg van had. En poef: verdwenen was hij! Mensen keken me maar gek aan toen ik aan het roepen was op 'de Rudy', maar nergens was er meer een spoor van hem te ontdekken. Waarschijnlijk vond hij het hoog tijd om ergens anders kattenkwaad uit te halen. ;) 

 


 

Share on Facebook
Please reload

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now